Pocisk leci prosto przez powietrze. Ziemia, a razem z nią stojący na niej cel, obraca się pod spodem. Przez sekundę czy dwie lotu cel przesunął się nieco, a pocisk ląduje tam, gdzie celu już nie ma. To całość zagadnienia.
Dwie osobne składowe
Łatwiej to utrzymać w głowie, traktując je jako dwa różne efekty, bo zależą od różnych rzeczy.
| Składowa | Zależy od | Kierunek |
|---|---|---|
| Pozioma | Szerokości geograficznej i czasu lotu | W prawo na półkuli północnej, w lewo na południowej |
| Pionowa (efekt Eötvösa) | Azymutu strzału i szerokości | Strzał na wschód: wyżej. Na zachód: niżej. Północ/południe: nic |
Odchylenie poziome to zwykle to, co ludzie mają na myśli, mówiąc „Coriolis". Nie zależy od tego, w którą stronę jesteś zwrócony — na północ, południe, wschód czy zachód, strzał na półkuli północnej znosi w prawo. Jest najsilniejsze na biegunach i zerowe na równiku.
Składowa pionowa jest odwrotnie: nie obchodzi jej półkula, tylko to, czy strzelasz zgodnie z obrotem Ziemi, czy przeciw niemu. Strzał na wschód dokłada się do prędkości pocisku w układzie obracającym się i pocisk ląduje wysoko; na zachód nisko. Znika przy strzałach dokładnie na północ i południe, a jest największa na równiku.
Jak duży jest naprawdę?
Obie składowe skalują się z czasem lotu, więc idą tym samym wzorem co każda inna drobna poprawka: niewidoczne z bliska, a potem nagle na kartce wyników.
- Poniżej 500 m — od kilku milimetrów do jakiegoś centymetra. Daleko poniżej Twojej grupy. Zignoruj.
- 600–800 m — rząd kilku centymetrów. Wciąż mniej niż typowy błąd oceny wiatru.
- 1000 m i dalej — kilkanaście centymetrów i rośnie. Teraz porównywalne z poprawkami, które już stosujesz.
- Skrajny dystans, 1500 m+ — realna część rozwiązania, już nie opcjonalna.
Uczciwe postawienie sprawy: jeśli pudłujesz na 600 m, Coriolis nie jest tego przyczyną. Napraw najpierw prędkość wylotową, wysokość optyki i ocenę wiatru — każde z nich jest warte znacznie więcej niż ta poprawka.
Czego solver od Ciebie potrzebuje
- Szerokość geograficznaStopień czy dwa dokładności w zupełności wystarczą. Aplikacja może wziąć ją z GPS albo wpiszesz ją raz dla swojej strzelnicy i zapomnisz.
- Azymut strzałuPotrzebny tylko do składowej pionowej. Odczytuje go kompas w aplikacji albo weźmiesz go z mapy.
- PółkulaNiesie ją znak szerokości. Strzelec z półkuli południowej wpisujący dodatnią szerokość dostanie poprawkę poziomą po złej stronie.
- Nic więcejCzas lotu wychodzi z trajektorii, którą solver i tak już policzył.
Ponieważ stała strzelnica ma stałą szerokość i zwykle stały kierunek strzelania, jest to konfiguracja jednorazowa, a nie dana wpisywana przy każdym strzale. Ustaw, zostaw włączone i przestań o tym myśleć.
Coriolis i dryf żyroskopowy to nie to samo
Myli się je często, bo oba znoszą w prawo broń z gwintem prawoskrętnym na półkuli północnej. Mechanizmy są niepowiązane: dryf żyroskopowy bierze się z własnego obrotu pocisku i idzie za gwintem; Coriolis bierze się z obrotu planety i idzie za Twoją szerokością.
Zamień lufę na lewoskrętną, a dryf żyroskopowy się odwróci, podczas gdy Coriolis nie. Poleć na półkulę południową, a Coriolis się odwróci, podczas gdy dryf żyroskopowy nie. Solver stosuje je osobno dokładnie z tego powodu.
Stanowisko praktyczne
Zostaw włączone. Nic nie kosztuje, jest poprawne i sprawia, że Twoje dane długodystansowe nie niosą ukrytej stałej, którą inaczej wchłonąłbyś w oceny wiatru. Tylko nie pozwól, żeby odciągało Cię od danych, które przesuwają Twoje trafienia dziesięć razy mocniej.
Częste pytania
Czy Coriolis ma znaczenie na 1000 jardach? +
To kilkanaście centymetrów — realne, mierzalne i mniejsze niż błąd oceny wiatru u większości strzelców na tym dystansie. Warto uwzględniać, bo nic nie kosztuje, a nie warto się nim zadręczać.
W którą stronę znosi na półkuli południowej? +
W lewo. Składowa pozioma odwraca się na równiku. Wpisz ujemną szerokość, a solver się tym zajmie.
Czy potrzebuję do tego kompasu? +
Tylko do składowej pionowej, która zależy od tego, czy strzelasz na wschód, czy na zachód. Składowej poziomej wystarczy sama szerokość geograficzna.