Wybór ładunku z bazy — i poprawianie jego liczb

Aplikacja przychodzi z katalogiem ładunków fabrycznych obejmującym kalibry pistoletowe, karabinowe, magnum i myśliwskie. Wybranie jednego wypełnia współczynnik balistyczny, model oporu, masę pocisku i nominalną prędkość wylotową jednym dotknięciem.

Znajdowanie swojej amunicji

Szukaj po producencie, kalibrze, nazwie pocisku albo masie. Większość ludzi najszybciej znajduje swój ładunek, wpisując kaliber i przeglądając masy — na kaliber przypada zwykle tylko kilka pozycji match.

Jeśli chcesz przejrzeć to przed wyjazdem na strzelnicę, te same dane są opublikowane jako baza na stronie, po jednej stronie na ładunek, razem z gęstością przekrojową i współczynnikiem kształtu obok współczynników balistycznych.

Którym liczbom ufać

Ten ostatni wiersz jest najważniejszy. Katalogowa prędkość pochodzi z lufy testowej producenta, która nie jest Twoją lufą. Różnice 40–60 fps między dwiema sztukami tego samego modelu strzelającymi z tego samego pudełka są zwyczajne, a prędkość to dana, na którą solver reaguje najsilniej.

G1 czy G7?

Ładunki publikujące oba niosą oba, z zaznaczonym modelem preferowanym przez producenta. Dla nowoczesnych pocisków match z łódką jest to zwykle G7, a liczba G7 jest z tych dwóch stabilniejsza w zakresie prędkości.

Jedna zasada, która się liczy: współczynnik i model muszą do siebie pasować. Liczba G1 puszczona na tabeli G7 modeluje pocisk o mniej więcej podwójnym rzeczywistym oporze, a błąd jest niewidoczny na 100 m i rozstrzygający na 800. Pełne wyjaśnienie jest w G1 kontra G7.

Wpisywanie elaboracji

Użyj ekranu Elaboracja do wszystkiego, czego katalog nie niesie — własnych receptur, ładunku producenta, którego nie ma w bazie, albo ładunku fabrycznego, którego liczby wymieniłeś w całości.

1. Nazwij tak, żebyś rozpoznał to za rokPocisk, masa, naważka prochu. „Ładunek testowy 3" to nazwa, której pożałujesz.
2. Wpisz współczynnik balistyczny pocisku i modelOd producenta pocisku, nie amunicji. Ładujesz jego pocisk.
3. Wpisz swoją zmierzoną prędkość wylotowąRazem z temperaturą, w której ją zmierzyłeś, jeśli wpisujesz też współczynnik temperaturowy prochu.
4. Wpisz masę pocisku i kaliberZasilają energię, gęstość przekrojową i współczynnik stabilności używany przy dryfie żyroskopowym.
5. Zapisz i ustaw jako domyślny w profilu, jeśli to Twój główny ładunekElaboracje pojawiają się w tych samych listach wyboru co ładunki katalogowe, w całej aplikacji.

Dwa ładunki, jedna broń

Ładunek match i ładunek myśliwski w tej samej broni mają różne prędkości i zwykle różne zerowania. Najczystszym rozwiązaniem są dwa profile broni, każdy z własnym zerowaniem i domyślnym ładunkiem, a nie jeden profil, w którym przełączasz ładunek i musisz potem pamiętać o zmianie zerowania.

Utrzymywanie ładunku w zgodzie z rzeczywistością

• Nowa partia to nowy ładunek. Partie prochu się różnią. Zchronografuj ponownie, zamiast zakładać ciągłość.
• Lufy się wypalają. Prędkość dryfuje przez życie lufy, zwykle najpierw w dół, gdy układa się stożek przejściowy, a potem w górę wraz ze zużyciem. Mierz co sezon.
• Zapisuj temperaturę. Prędkość bez niej nie da się skorygować na inny dzień.
• Truinguj współczynnik, a nie prędkość, na długim dystansie. Kolejność ma znaczenie — patrz truing.

Częste pytania