Zapisywanie sesji na strzelnicy

Dziennik treningu istnieje, bo pamięć jest kiepskim przyrządem. Strzelcy pamiętają swoją najlepszą grupę i najgorsze pudło, a prawie nic pomiędzy — czyli dokładnie ten materiał, z którego robi się trend.

Trzy dyscypliny, trzy zestawy liczb

Rozpoczynając sesję, wybierasz dyscyplinę, a ten wybór decyduje, o co aplikacja pyta i co liczy.

Broń jest opcjonalna. Sesja bez dopiętej broni i tak się zapisuje, co ma większe znaczenie, niż brzmi — najczęstszym powodem porzucania dziennika jest formularz, który odmawia przyjęcia niepełnego wpisu.

Sesje precyzyjne

Nanoś każde trafienie na tarczę, a aplikacja zmierzy grupę za Ciebie, w centymetrach i w jednostkach kątowych na dystansie, na którym strzelałeś. Dostępnych jest kilka gotowych tarcz — ISSF 25/50 m, gong o podanej przez Ciebie średnicy, drobna siatka pomiarowa albo swobodny wykres X/Y, gdy żadna z nich nie pasuje.

Pierwszy strzał sesji jest traktowany jako strzał z zimnej lufy, co umożliwia ćwiczenie z zimnej lufy bez osobnej księgowości. Przez sezon wzór pierwszych strzałów względem środków grup albo jest realnym przesunięciem, albo nie — i będziesz to widział.

Sesje dynamiczne

Wpisz czas przebiegu i dotknij strefy dla każdego strzału. Punktacja jest według minor power factor — A = 5, C = 3, D = 1, pudło = 0 — a hit factor to suma punktów podzielona przez czas przebiegu.

Wartość ujawnia się, gdy przechodzisz ten sam układ w różnych tempach i porównujesz — patrz ćwiczenie z hit factorem.

Sesje myśliwskie

Dystans i wynik na strzał, z energią końcową na tym dystansie policzoną z ładunku. To najprostszy z trzech trybów i ten najczęściej wypełniany później, z samochodu — i dobrze, bo zapis zrobiony godzinę po fakcie bije brak zapisu.

Co zapisywać poza strzałami

• Warunki. Temperatura i ciśnienie czynią sesję porównywalną z inną sprzed miesięcy.
• Partię amunicji. Grupa, która się zmieniła, gdy zmieniła się partia, to odkrycie, a nie zagadka.
• Pozycję. Leżąc, barykada, trójnóg. Rozrzut grupy znaczy z każdej z nich co innego.
• Swoją ocenę wiatru i rzeczywisty wynik, jeśli pracujesz nad wiatrem. Ta para to całe ćwiczenie z oceny wiatru.
• Nad czym pracowałeś. Jedna linijka notatki jest za pół roku warta więcej niż same liczby.

Czytanie trendu

Pulpit podsumowuje sesje: liczbę strzałów, liczbę sesji, ostatnią grupę oraz filtry po broni i po trybie. To filtrowanie czyni liczby uczciwymi — porównywanie grupy z barykady z grupą leżąc nie mówi nic poza tym, że barykada jest trudniejsza.

1. Zawęź do jednej broni i jednego trybuInaczej uśredniasz rzeczy nieporównywalne.
2. Patrz na trend, nie na ostatnią sesjęJedna dobra grupa to szczęście. Trend spadkowy przez dziesięć to zmiana umiejętności.
3. Szukaj odstających i ich przyczynSesja daleko od trendu zwykle ma wyjaśnienie w notatkach — nowa partia, silny wiatr, pozycja, z której rzadko strzelasz.
4. Porównuj zimną lufę ze środkiem grupy w czasieTo jedyny wzór, którego bez dziennika nie widać, a naprawdę przydaje się na polowaniu.

Gdzie mieszkają dane

W pamięci aplikacji na telefonie. Nie ma konta ani synchronizacji, więc nic nie opuszcza urządzenia, chyba że sam to wyeksportujesz albo kopia zapasowa Androida skopiuje je na Twój Dysk Google. To znaczy też, że reinstalacja bez włączonej kopii zapasowej je traci — warto o tym wiedzieć, zanim uzbierasz dwa sezony.

Częste pytania